Łączna liczba wyświetleń

sobota, 24 sierpnia 2013

dzien bez radosci

wstalam dzisiaj wczesniej niz zwykle usiadłam sobie przed telewizorem i dalam uczuć moim emocjom popłakałam się jak male dziecko tak strasznie się boję co bedzie dalej ale i wiem z drugiej strony że musze walczyc do końca choćby nadzieja miała całkiem upaść wiec łzy leciały mi niesamowicie oczywiscie kiedy dzieci wstały szybciuko doprowadziłam sie do ładu niemoge i niechce obarczać ich tym problem przez jaki teraz przechodzimy kubuś jest malutki jeszcze nic nierozumi ale moja kochana córeczka niejest już taka głupia wiec  udaje ze jest wszystko okey zachowuje sie tak jakby nic sie niestało a w rzeczywistości jestem rozwalona wiem że mój mąż też to przezywa tylko jak to facet nieukazuje tego chce być silny wiec staram sie udawać ze jest wszystko okey jakby to sie niewydarzyło wszystko a w rzeczywistosci to i on i ja boimy sie co bedzie dalej ale dzieci niemoga narazie o tym wiedziec maja dziecinstwo na problemy beda mialy czas

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz