Łączna liczba wyświetleń

środa, 27 listopada 2013

Udało się wygralam wojnę z horoba

Jestem najszczesliwsza  osobą  na swiecie  wrescie pokonalam chorobę  duzo zawdzięczamy ordynatorowi ze szpitala we włocławku ale dostalam od zycia druga szanse i jestem szczesliwa

czwartek, 21 listopada 2013

Strach niepewmosc

Juz jutro jade do szpitala ale zamiast się  cieszyć  to się  boje i to jak cholera a jeszcze w dodatku choroba mnie Sitesla mam nadzieję że się ulozy  ze wyjde  z tego i będzie  tylko lepiej az strach mam duzy. Dzisiaj u weronisi i kubusia  oraz nas odwiedził damian woprzadku jest milo sledzilismy czas tylko czemu ja nieumiem myśleć  o niczym innym jak o tej przekletej operacij i o  tym zagrożeniu a teraz w dodatku się  zaprawilam  powiedzialam przemkowi nie wiem  czy dobrze zrobilam ale wie jeszcze do tego nasza CORCIA ROZPLAKALA SIĘ  dzisiaj i powiedziała  ze zemna  jedzie  i że  boi się  że  juz niewroce  a jeszcze gorsze jest to że ja sama niewiem co bedzie boje się  i płakać mi się chce

Strach niepewmosc

Juz jutro jade do szpitala ale zamiast się  cieszyć  to się  boje i to jak cholera a jeszcze w dodatku choroba mnie Sitesla mam nadzieję że się ulozy  ze wyjde  z tego i będzie  tylko lepiej az strach mam duzy. Dzisiaj u weronisi i kubusia  oraz nas odwiedził damian woprzadku jest milo sledzilismy czas tylko czemu ja nieumiem myśleć  o niczym innym jak o tej przekletej operacij i o  tym zagrożeniu a teraz w dodatku się  zaprawilam  powiedzialam przemkowi nie wiem  czy dobrze zrobilam ale wie jeszcze do tego nasza CORCIA ROZPLAKALA SIĘ  dzisiaj i powiedziała  ze zemna  jedzie  i że  boi się  że  juz niewroce  a jeszcze gorsze jest to że ja sama niewiem co bedzie boje się  i płakać mi się chce

poniedziałek, 18 listopada 2013

i już poniedziałek

I już poniedzialek ostatni tydzien w domu nawet nie w piatek ide do spitala a w poniedzialek operacja boje sie czy aby wszystko pujdzie okey czy sie obudze staram sie o tym niemyslec ale to niejest takie latwe  chcialabym zeby juz bylo po wszystkim ale mam nadzieje ze sie nto niedlugo skonczy i wroce do domu cala i zdrowa

piątek, 15 listopada 2013

Jutro urodziny weroniki

Jutro moja corcia ma urodziny  staram sie cieszyć z tego ale serce mi sie kraka boje sie ze moge zapaść w soiaczcke ciezko jest mi o tym niemyslec w dodatku zachowalam sie jak tchórz nic niepowoedzialam przemkowi ale nieumiem mu powiedziec bo tego nieda  się  powiedzieć

czwartek, 14 listopada 2013

Przeziebienie wciąż trzyma

Krótko  i zwięzłe  przeziebienie nieodpuszcza  ani troche mniejmy nadzieje ze mi wkoncu  minie bo juz mam dość zatkanego nosa i gardła

środa, 13 listopada 2013

Niech to szlag

Niech szlak trafi bylam przygotowana na to ze jade do szpitala pobieraja krew i bede operowana z tak zwanego buta a okazuje sie ze jade 22a dopiero 25bede operowana bo jest weekend ktory spedze w szpitalu w domu czlowiek ma cos do zrobienia a tam bedzie myslal i strach bedzie narastal

wtorek, 12 listopada 2013

Niech to dzieciaki zalatwily mnie na cacy

Leci  mi z oczu leci z nosa gardko zaprawione i meczy kaszel gdy moje dzieci sa juz zdrowe biegaja bawia sie okazuje sie ze mama przejela od nich choroby i szczerze mowiac wole ja byc chora niz naja byc moje pociechy tylko troce ciulowo sie czlowiek czuje ale bywalo gorzej najwazniejsze ze dzieci sa zdrowe a ja sie kuruje co do operacij czekam dalei do terminu a przemkowi niejestem wstanie powiedziec bo tego nieda sie tak powiedziec sciska mnie w gardle ale bedzie dobrze musi byc dobrze ja zawsze walcze do konca jestem zawzieta jak cos sobie postanowie wec wygram walke z ta choroba czy jej sie to podoba czy nie

niedziela, 10 listopada 2013

Kolejny dzien czekanie

Mija kolejny dzien i czekanie a ja niepotrafie myslec o niczym innym jak o tej operacij staram sie jak najwiecej czasu spedzac z rodzina bardzo ich kocuaj sa dla mnie najwazniejsi na swiecie i chcialabym zeby sie wszystko wrescie skonczylo zebym byla zdrowa w szczegolnosci ze powinnam przemus sie zmienia stara sie zmienic a dla mnie to ju duzo.Badzo ich kocham

czwartek, 7 listopada 2013

Rozmyslanie i walka

Jest 6 a ja juz dswno na nogach posprzatalam kuchnie lazienke pokoj dzieciakow i przedpokoj ale jakos pac mi sie nirchce ciagle rozmyslam i chodz rozum mi mowi ze powinnam powiedziec przemkowi to serce sie boi i niewir naeet jak ma mubto powiedziec slowa ktore uslyszalam ze moge sie nieobudzic niechca mi przejsc przez gardlo staja mi w poprzek.Staram sie myslec ze tak niebedzie wmawiam sobie ze mudi byc dobrze patrze na dzirciaki i na przemka i eiem ze musze walczyc ze mnie potrzebuja i js potrxebuje ich sle i die boje i yo holernie.wiem jedno niepoddam si dla dzirci i pfzemka

środa, 6 listopada 2013

Trudne decyzje

Jestem tchorzem a moze poprostu boje sie o swojego partnera ze niebylam wstanie mu powiedziec ze jest mozliwosc ze moge sie nieobudzic.Tylko jak ja bym miala mu to powiedziedziec to niejest takie proste stanac w twarz w twarz z ukochana osoba i piwiedziec kochanie wiesz ale jest ryzyko 50 na 50 ze moge sie nieobudzic tego nieda sie powiedziec spokojnie niema dla tego dobrego miejsca i czasu ktos mi powie to lepiej go oklamywac?Tylko ze ja go nieoklamuje a niedopowiadam calej prawdy wie prawie o wszystkim tylko nie o tym ze jest ryzyko ze moge sie nieobudzic.Wiem ze jakiejkolwiek decyzij niepodejme to i tak bedzie patowa ale i wiem ze musze walczyc i musze sie piddacvoperacji pomimo tego co wiem jakie moga byc zagrozenia ale czejac tez niemoge.Czuje sie bezdradna w sytuacij jakiej sie znalazlam i sie boje jak holera kiedy przemek zaczal sie znieniac na lepsze to musialam dostac taka wiadomosc i co ja mam teraz zrobic?przeciez mu niemoge tego powiedziec a jak sie zalamie?niewybaczylabym sobie tego

Radosc strach i nadzieja

Dzisiaj sie dowiedzialam ze bede operowana we wloclawku ucieszylo mnie to niesamowicie ze wrescie sie wszystko zacznie ze bede zdrowa ale to co uslyszaoam pozniej napedzilo mi strachu i to niesamowitego lekarz poiedzial ze dajan50 na 50 na poeiedzenie operacij lecz jesli cos bedzie sie zlego dzialo zostane przewieziona do lodzi do szpitala i moze sie okazac ze bede musiala jezdzic na hemie lecz najgorzej mnie przerazilo to ze nieboja sie tyke mijej operacij co mojego przebudzenia plytkowosc mam slaba mam duza niedowage organizm mambwycienczony i niesavwstanie powiedziec jak moj organizm zaraguje na zbieczulenie oglolne ale i tez niemozna czekac bo w koncu bedzie o wiele za pozno.gdzies wbglebi serca mam nadzieje ze sie wszystko ulozy ze wszystko przebiegnie prawidlowo i miejmy nadzieje ze tak bedzie dzieci i maz daja mi chec walki do zycia a to juz duzo

sobota, 2 listopada 2013

Nadzieja jest chociaz niewiadomo co dalej

Nadzieja jest chociaz niewiadomo co dalej  bo prawdopodobnie bede przetransportywowana do lodzi gdyz lekarzowi nueudalo sie sciagnac lekarzy ale najwazniejsze ze cos sie dzieje ze niejestem sama z tym problemem boje sie ale czekam z niecierpliwoscia na decyzje gdzie bede operowana